هر سرزمینی با سرمایه‌های انسانی‌اش زنده می‌ماند؛ از بزرگانی که سال‌ها در عرصه‌های علمی، فرهنگی و اجتماعی چراغی افروخته‌اند، تا جوانانی که امروز با استعداد و پشتکار خود مسیر فردا را می‌سازند. گیلان نیز مملو از این چهره‌هاست؛ مفاخر ارزشمندی که هنوز در میان ما هستند اما کمتر آن‌گونه که شایسته است شناخته شده‌اند، و جوانان نخبه‌ای که به‌جای مهاجرت، ماندن را برگزیده‌اند و می‌توانند مفاخر آینده این دیار باشند.
در راستای پاسداشت این گنجینه‌های انسانی—مفاخر زنده امروز و آینده‌سازان جوان گیلانی—بخش تازه‌ای را راه‌اندازی کرده است. هدف ما شناسایی و شناساندن چهره‌هایی است که با دانش، تلاش و اثرگذاری خود، سهمی در اعتلای نام گیلان و ایران دارند؛ چه آنان که سال‌هاست می‌درخشند، و چه آنان که تازه در مسیر افتخارآفرینی گام گذاشته‌اند. در این بخش، با روایت زندگی، دستاوردها و نقش‌آفرینی‌های این افراد، پلی خواهیم ساخت میان مردم و سرمایه‌های کم‌نظیر دیارمان.
قسمت هجدهم: نسرین ایلداری، بانوی خیر و مدرسه سازی که ارث پدری را در راه آموختن اهدا کرد
گاهی چراغی که سال‌ها در یک مدرسه روشن می‌ماند، ریشه در جایی بسیار دورتر دارد؛ در خانه‌ای ساده، در دل کودکی که زودتر از هم‌سن‌وسال‌هایش با سختی‌های زندگی آشنا شده و در کنار مادری ایستاده است که برای بزرگ کردن فرزندانش، یک‌تنه جنگیده است.
نسرین متولد چهارم شهریور ۱۳۴۹ در ماسال است؛ زنی که قصه زندگی‌اش از خانواده‌ای بزرگ و شناخته‌شده آغاز شد، اما خیلی زود با فقدان پدر و مسئولیت‌های سنگین زندگی روبه‌رو شد.
او تنها چهار سال داشت که پدرش، زنده‌یاد حجت ایلداری، بر اثر بیماری از دنیا رفت؛ پدری که به گفته نسرین، از بازاریان متمول و سخاوتمند ماسال بود.
او از مادرش به‌عنوان زنی یاد می‌کند که در سال‌های سخت دهه ۵۰، برای فرزندانش هم پدر بود و هم مادر؛ زنی که بعدها به یکی از مهم‌ترین الگوهای زندگی نسرین تبدیل شد.
نسرین در ۱۵ سالگی ازدواج کرد و ادامه تحصیلش متوقف شد. در آن زمان، انتخاب اصلی او خانواده بود. همسر مرحومش بارها به او پیشنهاد ادامه تحصیل داده بود، اما او ترجیح داد سال‌های کودکی فرزندانش را در کنار آنها بگذراند.
سال‌ها گذشت. دخترانش، سیده‌رودابه و سیده‌بهاره، وارد دانشگاه شدند و این‌بار فرزندانش مشوق اصلی مادر برای ادامه تحصیل بودند.
او دوباره به کلاس درس برگشت؛ این‌بار نه به‌عنوان دانش‌آموزی کم‌سن‌وسال، بلکه به‌عنوان مادری که سال‌ها تجربه زندگی و مادری را با خود به همراه داشت.
فوق‌دیپلم کودکیاری، کارشناسی آموزش و پرورش ابتدایی، کارشناسی مهندسی محیط زیست و در نهایت کارشناسی ارشد روان‌شناسی، بخشی از مسیر تحصیلی اوست؛ مسیری که با حمایت همسر و فرزندانش ادامه پیدا کرد.
اما قصه او فقط به مدرک و تحصیل ختم نشد.
نسرین که از کودکی به بچه‌ها علاقه داشت، هم‌زمان با تحصیل وارد حرفه معلمی شد و حدود ۱۵ سال در مدارس غیردولتی دخترانه و پسرانه تدریس کرد.
او این‌بار در جایگاه معلم، روبه‌روی کودکانی ایستاده بود که هرکدام داستان متفاوتی از زندگی داشتند و به یک معلم، یک تشویق و گاهی فقط یک جمله امیدبخش نیاز داشتند.
شاید همین تجربه بود که بعدها او را به سمت فعالیت در حوزه مدرسه‌سازی و کمک به ساختن آینده کودکان سوق داد.
امروز نسرین ایلداری از خیرین مدرسه‌ساز و رئیس شورای بانوان خیر مدرسه‌ساز استان است؛ جایگاهی که برای او تنها یک عنوان اداری یا اجتماعی نیست، بلکه ادامه مسیری است که سال‌ها پیش و از همان روزهای کودکی آغاز شده است.
کارنامه فعالیت‌های خیرخواهانه وی تنها به ساخت مدرسه محدود نمی‌شود.
تجهیز کامل دو کلاس هنرستان محدثه ماسال برای دانش‌آموزان رشته کامپیوتر، از جمله تأمین لپ‌تاپ و امکانات آموزشی، تجهیز کارگاه خیاطی این هنرستان با خرید چندین دستگاه چرخ خیاطی، اتو، میز و پارچه، فنس‌کشی کامل حیاط مدرسه و خرید در و کیف و لوازم‌التحریر برای مدرسه شهید امامی شاندرمن، بخشی از این اقدامات است.
در مدرسه نواب صفوی رشت نیز خرید و تجهیز چند دستگاه کامپیوتر و لپ‌تاپ، تهیه ویدئوپروژکتور، رنگ‌آمیزی و تهیه و نصب تابلوی مدرسه و همچنین بازسازی کامل سرویس‌های بهداشتی انجام شده است.
تعمیر و بازسازی چندین سرویس بهداشتی در مدارس شهرستان‌های شفت و رشت، جذب چندین خیر مدرسه‌ساز برای ساخت مدرسه و کارگاه، تهیه صندلی چرخ‌دار، مبلمان، لوستر و کمد برای پژوهشگاه در شفت و یک مدرسه در رشت نیز بخشی دیگر از فعالیت‌های اوست.
تهیه سالانه لوازم‌التحریر برای ۵۰ دانش‌آموز و خرید کفش و لباس برای همین تعداد دانش‌آموز در ایام نوروز نیز از دیگر اقدامات اوست.
با همراهی شورای بانوان خیر مدرسه‌ساز، ساخت نمازخانه و سالن جلسات به مساحت ۵۰ مترمربع در دبستان امام حسن عسکری رشت نیز در کارنامه فعالیت‌های او قرار دارد.
ساخت مسجد در روستای مرکیه ماسال، خرید و نصب تابلوی مدرسه شهید فربود قوامی شاندرمن و کمک به تعمیرات، تأمین آذوقه، لوازم‌التحریر و پوشاک دانش‌آموزان مدرسه شبانه‌روزی ماسال، از دیگر فعالیت‌های خیرخواهانه نسرین ایلداری است.
او وقتی پدر، مادر و همسرش از دنیا رفتند، مانند بسیاری از خانواده‌ها برای مراسم یادبود هزینه‌های هنگفتی نکرد؛ بلکه تصمیم گرفت بخشی از این هزینه‌ها را به کاری اختصاص دهد که به اعتقادش ماندگارتر بود.
او به نیت عزیزان آسمانی‌اش، در کنار فرزندانش، هزینه‌های مراسم را صرف امور خیریه و مدرسه‌سازی کرد.
امروز نیز او با همراهی شورای بانوان خیر مدرسه‌ساز، در ساخت یک نمازخانه و سالن چندمنظوره برای یکی از مدارس کم‌برخوردار شهرستان رشت مشارکت دارد.
وی در طول این سال‌ها در کنار مدرسه‌سازی، در ساخت خانه برای مادران بی‌سرپرست، تهیه جهیزیه، پرداخت هزینه درمان و داروی دانش‌آموزان و بیماران کم‌بضاعت و آزادی زندانیان جرائم غیرعمد نیز در حد توان خود مشارکت داشته است.